Koningin Esther
Als ik naar Esther kijk, zie ik niet alleen een koningin.
Ik zie een vrouw die misschien net als wij haar vragen en onzekerheden heeft gekend.Een vrouw die niet van tevoren wist wat haar leven zou vragen. Ze werd op een plek gezet die groter was dan zijzelf. En juist daar, op dat moment, bleek dat haar aanwezigheid ertoe deed.
De woorden “voor een tijd als deze” raken mij daarom persoonlijk.
Want misschien ben ook jij weleens op een plek terechtgekomen waarvan je dacht: Waarom ben ik hier? Waarom gebeurt dit nu? Ben ik hier wel klaar voor?
Esther wist waarschijnlijk ook niet wat er allemaal zou gebeuren. Toch was ze daar.
Met haar schoonheid, maar ook met haar kwetsbaarheid.
Met haar positie, maar ook met haar angst.
En ze ontdekte dat ze haar plek niet alleen voor zichzelf had gekregen.
Dit schilderij herinnert mij eraan dat ik niet hoef te wachten tot ik alles begrijp, sterk genoeg ben of precies weet wat ik moet doen.
Misschien ben ik juist nu op deze plek.
Misschien heb ik juist nu iets te betekenen voor iemand anders.
Misschien is mijn stem, mijn aanwezigheid, mijn verhaal of mijn moed precies wat op dit moment nodig is.Esther koos ervoor om niet langer aan de kant te blijven staan. Ze zette een stap, ondanks haar angst.
En misschien is dat ook wat dit schilderij aan mij vraagt:
Waar mag ik opstaan?
Waar mag ik mijn stem laten horen?
Waar mag ik mijn plek innemen?
En voor wie ben ik hier, in deze tijd?
Want misschien ben ik niet toevallig hier.
Misschien jij ook niet.
Voor een tijd als deze.
Niet omdat we alles aankunnen,
maar omdat we mogen vertrouwen dat we precies daar kunnen zijn waar God ons heeft geplaatst.En soms begint moed niet met zekerheid. Soms begint het gewoon met één kleine stap.