Vanwaar kom ik en waar ga ik heen?
Die vraag stelde de Engel aan Hagar in de woestijn (Gen 16). En ik herken mezelf daarin. Ik heb in mijn eigen woestijn gezeten. Sterker nog, ik zit er soms nog middenin. Maar iets raars gebeurt in de woestijn: het is stil, leeg, soms hard… en toch is God dichterbij dan ooit. Hagar stond bij een waterbron midden in de woestijn. Ik besef nu: ook ik ben niet ver van mijn Bron geweest. Geen afleiding, geen drukte, alleen ruimte om te voelen, te zoeken, te zijn.
Mijn woestijn begon na een zomer vol beslissingen. Na bijna dertig jaar hebben wij, als echtpaar, besloten onze gemeente te verlaten. Zeven jaar lang hebben we gepraat, gebeden en gehuild. Uiteindelijk maakten we onze keuze, niet met boosheid, maar met een hart vol dankbare herinneringen. En toen stonden we daar: en nu? Wat doen we nu?
Die jaren van zoeken en loslaten hadden hun tol geëist. Mijn creativiteit, ooit zo vanzelfsprekend, leek verdwenen. De blijdschap die ik vond in het maken van kunst en het geven van workshops was weg. Hoe kon ik anderen inspireren, als ik zelf leeg was?
Toen viel ik.Ik brak mijn stuit. Mijn lege agenda en de stilte die volgden voelden eerst als een teken van hulpeloosheid. Herstellen van een gebroken stuit duurt 8 tot 12 weken. Maar langzaam, stap voor stap, begon ik te voelen dat er ruimte ontstond. Ruimte om te luisteren. Ruimte om weer bij mijn bron te komen. Om na te denken over mijn identiteit in Hem.
En zo begon ik opnieuw te vragen: Vanwaar kom ik? Waar wil ik heen? Waar moet ik heen? Al biddend, schrijvend en denkend ontstond een mindmap: delen, creatief zijn, Bijbel, community, kleur, inspireren, bloeien. En daar werd iets duidelijk: mijn woestijn was niet het einde, maar het begin van een nieuw seizoen.
Mijn kunst, mijn workshops, mijn creativiteit… het was niet weg. Ze sliepen slechts. Nu ontwaken ze weer, gevoed door stilte, door reflectie, door een diepe verbondenheid met God en met mezelf.
Dit is Shannon Artwork: een plek waar creativiteit en geloof samenkomen. Waar bloei mogelijk is, zelfs in de woestijn.
Mijn focus ligt nu nog meer op verdieping en verbinding. ShannonArtwork wil ik niet langer puur als een business zien, maar als een warme community waar creativiteit en geloof samenkomen, en waar ik anderen kan inspireren en met hen kan delen wat mij raakt.
Om dit mogelijk te maken vraag ik een kleine onkostenvergoeding voor materialen en eventuele reiskosten. Zo kan ik blijven creëren en een plek bieden waar we samen kunnen groeien, ontdekken en geïnspireerd worden.
Ik kijk er enorm naar uit om deze nieuwe fase te delen en samen met de community iets moois neer te zetten.